1 - چهار چيز در هر كس باشد ، ايمانش كامل مىگردد : راستى و أداى امانت و حيا و خلق نيكو . 2 - مؤمن بعد از انجام فرايض ، عملى محبوبتر پيش خدا از اين نياورد كه مردم را از لحاظ خلقش در وسعت گذارد ( مردم از اخلاق او راحت باشند و نه در اذيت ) . 3 - صاحب خلق نيكو ، پاداش روزه‌دار شب زنده‌دار را دارد . 4 - همان‌گونه كه خورشيد يخ را آب مىكند ، خوش‌خلقى گناه را از بين مىبرد . 5 - با فضيلت‌ترين شما كسانى باشند كه اخلاق‌شان نيكوتر باشد و همنشين نواز باشد ، آن‌ها با مردم انس گيرند و مردم با آن‌ها انس گيرند و روى فرش‌شان نشينند . 18 - خوش‌رويى با مردم و غيره 1 - سه چيز است كه هر كس يكى از آن‌ها را نزد خدا برد ، خداوند بهشت را براى او واجب مىگرداند كمك به فقرا ( اتفاق ) در تنگدستى ، خوشرويى با همه مردم و انصاف دادن از خود ( يعنى حق را بگويد هر چند بضررش باشد ) . 2 - همانا خداى عزوجل هيچ پيامبرى را مبعوث نفرمود جز با راستگويى و أداى امانت به نيكوكار و بدكردار . ( اين دو صفت در همه شرايع آسمانى وجود داشته كه بايد آن‌ها را به مردم بگويند يا آن كه هر پيامبر داراى اين دو صفت بوده است ) . 3 - به نماز و روزه مردم فريب نخوريد ، گاهى مرد به آن دو شيفته مىشود و از ترك آن‌ها به وحشت مىافتند ، ولى آن‌ها را به راستگويى و اداى امانت آزمايش كنيد . 19 - عفو از مردم : 1 - عن رسول الله ( ص ) به سند معتبر : آيا شما را به بهترين اخلاق دنيا و آخرت خبر ندهم ؟ عفو كردن از كسى كه به تو ستم كرده و پيوستن با كسى كه از تو بريده و نيكى با كسى به تو بدى كرده و بخشيدن به كسى كه تو را محروم ساخته . 2 - سه چيز از خوبىها دنيا و آخرت است ، اين كه از كسى كه به تو ستم كرده عفو كنى ، و كسى كه از تو بريده با او بپيوندى و با كسى كه با تو نادانى كرده ، خويشتن‌دارى و حلم نمايى .